...έχουν περάσει 3 μήνες περίπου από την ημέρα που έδωσα μία από τις μεγαλύτερες και δυσκολότερες μάχες της καριέρας μου και ανέβηκα για δεύτερη φορά στο βάθρο Ολυμπιακών Αγώνων και αισθάνομαι την ανάγκη να κάνω ένα μικρό απολογισμό, στέλνοντας ταυτόχρονα, την αγάπη μου και τις ευχαριστίες μου σε όλους αυτούς, γνωστούς και άγνωστους που στήριξαν τις προσπάθειές μου τα τελευταία 5 χρόνια…

Μετά το μετάλλιο των Ολυμπιακών της Αθήνας νόμιζα ότι είχα ολοκληρωθεί σαν αθλήτρια, θεωρούσα ότι είχα πετύχει τον απώτερο στόχο μου και ότι αυτό ήταν αρκετό, ακόμα και να ολοκληρώσει την καριέρα μου. Έβλεπα ότι τα πράγματα άλλαζαν στο χώρο του πρωταθλητισμού, γίνονταν όλο και πιο δύσκολα και είχα σχεδόν πειστεί ότι δεν υπήρχε λόγος να συνεχίσει κάποιος αθλητής να προσφέρει σε υψηλό επίπεδο. Παρ’ όλ’ αυτά, ένα ανεξήγητο κενό μέσα μου με έκανε να ψάξω, να σκεφτώ και συνειδητοποίησα, μετά από πολλές συζητήσεις και μηνύματα πλήθους ανθρώπων, ότι ήταν η καταξίωση στις καρδιές του κόσμου που μου έλειπε… και αυτό μπορούσε να γίνει μόνο επιδεικνύοντας διάρκεια… Γι’ αυτό λοιπόν και συνέχισα έχοντας κυρίως τη στήριξη των πολύ δικών μου ανθρώπων, φτάνοντας στο άπιαστο όνειρο του δεύτερου συνεχόμενου Ολυμπιακού μεταλλίου...

Εδώ, λοιπόν, αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου απέναντι σ’ αυτούς που πίστεψαν σε μένα και βοήθησαν να γίνει η επιθυμία μου πραγματικότητα… κατ’ αρχάς στον προπονητή μου και στο σύζυγό μου, που στάθηκαν πλάι μου κυρίως στις δύσκολες στιγμές, στους χορηγούς μου την ADIDAS και την ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ για όλα αυτά τα χρόνια συνεργασίας… ιδιαιτέρως θα ήθελα να ευχαριστήσω την κα Γιάννα Αγγελοπούλου για την άμεση ανταπόκρισή της για στήριξη την Ολυμπιακή χρονιά και τέλος όλον αυτόν τον κόσμο που μου έδειξε την αγάπη του και δεν έπαψε να με παρακινεί και να με εμψυχώνει, είτε στα στάδια, είτε στο δρόμο είτε μέσω του διαδικτύου με τα άπειρα μηνύματα που έστελναν...

Ένας Ολυμπιακός κύκλος έκλεισε, ένας καινούριος άνοιξε… τα προβλήματα πολλά, κίνητρα για τα νέα παιδιά λιγοστά, το Λονδίνο φαντάζει μακρινό αλλά η προετοιμασία έχει ήδη ξεκινήσει… το ντόπινγκ έχει καταστρέψει σε μεγάλο βαθμό την εικόνα του αθλήματός μας, ιδιαιτέρως στην πατρίδα μας και εύχομαι ειλικρινά τα γεγονότα του 2008 να είναι τα τελευταία που θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει ο ελληνικός αθλητισμός...

Μακάρι, να ζούσαμε σε μια κόσμο όπου το χρήμα να μην υπήρχε καν και κατά συνέπεια ούτε το κυνήγι της εξουσίας ούτε η διαφθορά… έως ότου λοιπόν καταλάβει η ανθρωπότητα ότι υπάρχει πραγματικά η ανάγκη μιας εντελώς «νέας τάξης πραγμάτων», και όχι αυτή της «Παγκοσμιοποίησης», ας πορευτούμε δείχνοντας στα παιδιά μας τουλάχιστον ένα διαφορετικό μονοπάτι από αυτό που έχουμε εμείς τραβήξει σαν κοινωνία…
Αυτό που μπορώ να υποσχεθώ από τη μεριά μου στους φίλους του αθλήματος είναι ότι θα συνεχίσω μέχρι να κατακτήσω το καταραμένο το χρυσό!!!!

Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας

Πηγή